چقدر چنینجملاتی را شنیده یا گفته اید؟
همیشه به فکر خودشه!
هیچوقت نمیفهمه!
خیلی وسواسی شده، حتی شلوار جینش رو هم دوست داره اتو بخوره!
همیشه باید به اون توجه کنم!
هیچ وقت کاری رو درست انجام نمیده!
همیشه فکر میکنه فقط نظر خودشه که مهمه!
واقعیت آن است که چنین جملاتی میتوانند از نگرش ما به رابطه خبر داده و به عنوان افکاری تحریفشده، در دریای سرخوردگی ناشی از روابط پرآسیب، نقش راهنما به خود گیرند.
بیایید نگاهی دوباره بیندازیم.
غیرممکن است که شریک عاطفی " هیچوقت " ( حتی یکبار) به شما گوش ندهد یا " هرگز" ملاحظه چیزی را نکند.
شاید شما چنین احساسی داشته باشید ولی در واقعیت چنین چیزی ممکن نیست.
کافی است در میانه بحث، دیگری را متهم کنیم که «هیچوقت به من گوش نمیکنی» تا با این توضیح که «همین دیشب ۲ ساعت تمام به حرفات گوش میدادم» یا «خودت رو چی میگی که…» آتش دعوا تندتر شود.
ما ذهنخوان نیستیم و نمیدانیم در ذهن طرف مقابل چه میگذرد.
و از سوی دیگر می دانيم که هیچکس بیعیب نیست.
بپذیریم که هیچگاه نمیتوان معایب فرد یا رابطه ای را با افکار منفی و ادبیات توهین، تحقیر و تمسخر آمیز اصلاح نمود.
به ویژه آنکه چنین افکار و ادبیاتی به شکلی بیان شوند که گویی هیچ تردیدی نیز در درستی آنها وجود ندارد!
به یاد داشته باشیم که متاسفانه آسیب عاطفی ناشی از چنین نگرشی در رابطه، بسیار چشمگیر است.
#آرش_رحیمی_پور
